وضعیت فاجعه‌بار خدمات 5G در لندن

مقاله‌ای از پروفسور محمد-سلیم علوی، استاد دانشگاه علوم و فناوری ملک عبدالله (KAUST)، به بررسی دلایل ضعف خدمات 5G در لندن می‌پردازد. با وجود جایگاه جهانی لندن، این شهر در کنار بروکسل، در میان بدترین شهرهای اروپایی از نظر پوشش 5G قرار دارد. این در حالی است که کشورهایی مانند ایالات متحده، سوئد، پرتغال، کشورهای خلیج فارس، چین و کره جنوبی از اتصال پرسرعت و گسترده بهره‌مند هستند.

چالش‌های اصلی لندن در توسعه 5G:

مدیریت طیف فرکانسی: در بریتانیا، اپراتورهای تلفن همراه باید حقوق انحصاری برای استفاده از طیف فرکانسی را از طریق مزایده‌های پرهزینه دولتی به دست آورند. این هزینه‌های بالا، همراه با تأخیر در تخصیص و کمبود طیف میانی (حدود 3.5 گیگاهرتز که برای عملکرد 5G حیاتی است)، روند توسعه را کند کرده و کارایی شبکه را کاهش داده است.

چالش‌های زیرساختی: در لندن، دشواری در دریافت مجوزها و دسترسی محدود به دارایی‌های عمومی (مانند تیرهای چراغ برق برای نصب سلول‌های کوچک) توسعه شبکه‌های 5G متراکم را با مشکل مواجه کرده است. این سلول‌های کوچک برای ارائه عملکرد پرسرعت و با تأخیر کم 5G حیاتی هستند.

راهکارهای پیشنهادی برای بهبود وضعیت:

تخصیص زودهنگام طیف فرکانسی: تجربه نشان داده است که تخصیص به‌موقع طیف می‌تواند از تأخیرهایی که شهرهایی مانند لندن را تحت تأثیر قرار داده‌اند، جلوگیری کند.

اشتراک‌گذاری طیف: مدل‌هایی مانند خدمات رادیویی باند پهن شهروندان (CBRS) در ایالات متحده، که به شرکت‌ها امکان دسترسی به طیف میانی برای شبکه‌های خصوصی 5G را می‌دهد، می‌توانند نقش مهمی در حذف موانع توسعه و تسریع پذیرش B5G ایفا کنند.

سرمایه‌گذاری در دسترسی بی‌سیم ثابت (FWA): FWA به‌عنوان یکی از موفقیت‌های بزرگ 5G مطرح شده است که اتصال پرسرعت را در مناطقی که فیبر نوری گران یا دشوار برای اجرا است، ارائه می‌دهد.

ادغام شبکه‌های زمینی و غیرزمینی: ادغام ماهواره‌ها و پلتفرم‌های استراتوسفری در شبکه‌های هیبریدی می‌تواند پوشش را به‌طور مؤثرتری گسترش دهد. این روند در همکاری‌هایی مانند Starlink و T-Mobile یا Apple و Globalstar قابل مشاهده است.

در مجموع، با اتخاذ اقدامات قاطعانه و بهره‌گیری از تجربیات موفق دیگر کشورها، بریتانیا می‌تواند جایگاه خود را در نسل بعدی اتصال جهانی حفظ کرده و از مزایای کامل فناوری‌های نوین بهره‌مند شود.